Mijn 12 favoriete kookboeken van dit moment

Maandag, tijdens mijn lunchpauze, kreeg ik een berichtje van Liese. Ze vroeg zich af of ik tips kon geven voor een kookboek dat vegan haalbaar integreert in het leven van vleeseters, omdat ze met haar gezin geleidelijk de overstap naar veggie/vegan wil maken. Van zo’n berichtjes word ik heel erg blij, en mijn brein begon meteen te draaien. Mijn gedachten gingen naar een conceptbericht dat ik ooit was gestart naar aanleiding van een vraag van Kathleen: “Welk vegan kookboek kan je aanraden aan mensen die heel voorzichtig wat vegan willen proberen? Of welke andere tips heb je voor aspirant vegans?”.  En ooit kreeg ik ook een IG-berichtje van Anouck, die ook op zoek was naar tips. Here goes! 

Lees meer »

#kookboekweek | mei 2020 | Vegan Vibes

De afgelopen weken en maanden ben ik trouw van #kookboekweek blijven doen. Koken (en bakken) is en blijft voor mij ontspanning, en nieuwe recepten uitproberen was een leuke extra tijdens een vreemde periode. De #kookboekweek-updates lieten even op zich wachten, maar ik ga vandaag beginnen met de schade inhalen!

In mei, toen we nog in volle lockdown zaten, kookte ik uit ‘Vegan Vibes‘, het derde kookboek van Lisa Steltenpool. Ik zag het boek verschijnen in een eerder EVA-magazine, en heb het vrij snel daarna online besteld. Het boek zag er veelbelovend uit, en ik was al fan van de recepten van Lisa (lees ook mijn review over De Vegarevolutie).

Lees meer »

35 x courgette-inspiratie

Medemoestuiniers zullen het beamen: courgettes hebben de eigenschap om te verdubbelen in grootte als je twee seconden niet kijkt. Heb je dan – net als wij – voor de zekerheid vier plantjes gezet omdat je dacht dat de slakken er met twee aan de haal zouden gaan? En is het bij jullie ook zo droog geweest waardoor alle vier de plantjes uitgegroeid zijn tot behoorlijke monsterplanten? Dan heb je – net als wij – wellicht ook een courgetteoverschot.

Spaghettisaus, ratatouille, gegrilde courgette, courgettesoep: we kennen ze allemaal. Maar wat maak je dan als je courgette nummer 37 oogst? Geen nood, ik heb inspiratie voor jullie!

Lees meer »

Over eten en zelfzorg

Even was er een (niet geplande) blogpauze, maar ik ben er weer!
Ondertussen is de eerste week van mijn verlof voorbij, en ik heb vaak aan bloggen gedacht. Maar de energie was ver te zoeken, en het was vooral een week bekomen. Bekomen van enkele zware maanden waarin we thuiswerk moesten combineren met het zorgen voor en entertainen van onze kleuter. Want ik steek het niet onder stoelen of banken: ik vond het loodzwaar. Mijn verlof was dan ook meer dan welkom!

Begin juni kreeg ik een mailtje van Edith van De Hobbit. Ik citeer even:

Ik las ook jij aan het vechten om het evenwicht te vinden tussen mama-met-de-peuter-thuis zijn en telewerken. Onze Hobbit Fie zit in exact dezelfde situatie, en voor het eerste in mijn leven, ben ik nu écht blij dat de kinderen al groot zijn.

Het deed zo veel deugd om te horen dat we niet alleen waren. Nu, dat wist/weet ik ook wel, maar zo’n hart-onder-de-riem-mailtje deed extra deugd! Om mij wat extra moed te geven, vroegen ze mij of ik zin had om enkele nieuwe producten (o.a. tofu curry en tofu hazelnoot) uit te proberen. Zonder druk, zonder verwachtingen. Nieuwe producten proberen, dat vind ik geweldig, en ik ben al jarenlang fan van De Hobbit (ik ging er enkele jaren geleden ook al eens naartoe). En vooral dat ‘zonder druk’ vond ik fijn.

Een weekje later werd door één van de collega’s van Edith een gekoeld pakketje aan huis afgeleverd (zo fijn!), ik zette alles in de koelkast en de radartjes begonnen te draaien. Want zo werkt dat bij mij: creativiteit komt als er geen druk is.

Lees meer »

Hoogsensitief ouderschap

Vorig jaar deelde ik een blogbericht over introvert zijn, vandaag schrijf ik over een ander persoonlijkheidskenmerk dat me nauw aan het hart ligt: hoogsensitiviteit.
Nog altijd vind ik het moeilijk en vreemd om labeltjes te plakken, maar als dingen zó herkenbaar zijn dat alle puzzelstukjes in mekaar vallen, dan kan zo’n labeltje alleen maar een steun zijn en rust brengen.

Tijdens mijn jeugd ben ik altijd een buitenbeentje geweest: ik zat heel vaak met mijn neus in de boeken, ik had een hekel aan (luide) familiefeesten, op kamp gaan vond ik vreselijk en ik was vrij emotioneel. Niet trunten waren woorden die ik vaak heb gehoord, en dat deed me nog verder in een hoekje kruipen.
Op kot gaan deed mij openbloeien, en leerde me meer contact zoeken met anderen. Maar toch voelde ik me anders.

Tijdens de laatste jaren van mijn hogere studies had ik een relatie met Maarten, die in Nederland woonde en toen in Noorwegen werkte. Hij was de persoon die mij dit boek in de handen stopte, omdat hij vond dat ik het toch maar eens moest lezen. Na het lezen van dat boek voelde ik me niet meer vreemd of anders, en leek het alsof alle puzzelstukjes in elkaar vielen. Ik vulde een zelftest in, en het resultaat was overduidelijk: ik ben hoogsensitief. Dat eindelijk weten heeft me veel rust gebracht.

Lees meer »

Count your blessings #18

Door regelmatig je blessings, of kleine gelukjes, neer te schrijven, sta je bewuster stil bij al die kleine, mooie dingen in je leven.
Al een tijdje zie ik bij Gerhilde en Silke ‘Count your blessings’-berichten voorbij komen; Haaike noemt ze ‘Silberstreifen’ en Leen ‘Gouden randjes’. Ik vind ze elke keer zó leuk om te lezen, dat ik besloot om ook mee te doen met deze leuke rubriek. Al een tijdje schrijf ik mijn blessings in mijn (papieren) agenda, maar nu deel ik ze ook hier op mijn blog.

Sinds de vorige Count your blessings zijn het vreemde weken geweest. Weken waarin het vaak moeilijk was, en waarbij ik het soms allemaal niet meer wist. Toch ben ik mijn kleine gelukjes blijven neerschrijven, want die lichtpuntjes allemaal samen zien staan zorgen voor instant happiness. Hiervan werd ik de afgelopen weken een beetje gelukkiger:

Lees meer »