As we speak – de burn-out editie #3

De eerste As we speak – de burn-out editie deelde ik half maart, toen ik na het muurtje ongeveer anderhalve maand thuis was. Daarna volgde er in mei een tweede update, en toen werd het weer even stil. Hoog tijd voor een nieuwe update, nog altijd zoals het écht is. De As we speak formule blijkt hier goed voor te werken, want er is over de afgelopen maanden weer heel wat te vertellen!

LEZEN – sinds enkele weken heeft mijn leesconcentratie precies een een grote sprong gemaakt. Maandenlang dansten de letters voor mijn ogen en kon ik na twee bladzijden niks meer herinneren van wat ik las (maar ik bleef wel lezen, omdat ik er rustig van werd en omdat ik van de dokter dingen moest doen die ik graag doe), maar nu begint alles weer door te dringen en ervaar ik ook écht weer het plezier van lezen. Zo blij om! Nog altijd is er afwisseling tussen eigen boeken en tussen boeken van de bib, en lees ik altijd wel iets van fictie en iets van non-fictie door elkaar. En toen het jaar nog niet eens halfweg was, behaalde ik mijn Goodreads leesdoel al. Zotte dingen, in dit toch wel zotte jaar ook.
Daarnet ben ik begonnen in ‘De kracht van kwetsbaarheid’, een boek dat ik al jaren in mijn bezit heb, maar waar ik precies niet in durfde beginnen. Dat doe ik nu dus wel, na deze rake blogpost van Robin (ga zeker eens lezen op de blog van Robin, ’t is dat Lieselotte het ook al eens gezegd heeft!).

LUISTEREN NAAR podcasts, nog steeds. Rustgevend, ontspannend, je leert er dingen mee bij, … Eerder deelde ik her en der al favorieten, maar deze zijn nieuw in mijn afspeellijst:

  • No Questions Asked – de spiksplinternieuwe podcast van Lieselotte, die gaat over vriendschap en relaties. Een aanrader!
  • PrikkelPub – over hoogsensitiviteit en prikkels / overprikkeling (ik haalde de tip uit De Tiny Podcast van Hade, ook al zo’n aanrader)
  • The Time Hub – nieuw sinds vorige week, maar aangezien ik fan ben van Ellen haar no nonsense aanpak als het om plannen en organiseren gaat, kon deze niet ontbreken in mijn Spotify!

ETEN – vanalles uit de moestuin! Het zijn weer die weken van het jaar waarin amper groenten worden gekocht in de supermarkt. We oogstten al boontjes, courgettes, wortels, uien, paprika’s, patatjes, … Verder ook nog snacktomaatjes en romatomaten (al hebben die serieus afgezien van het natte weer, en is de opbrengst dus een pak lager dan vorig jaar), en dan is er ook nog rabarber, aalbessen, rode bessen en braambessen. De frambozen doen het uitermate slecht dit jaar, huil! Tip voor een lekker soepje: ui en look aanstoven, courgette erbij, flinke bos basilicum erbij, groentebouillon toevoegen, laten koken en dan mixen. Jummie!

SPORTEN – Sinds kort terug zwemmen, en nog steeds: wandelen en yoga.

Wandelen doe ik regelmatig (de wandeldates (onder andere een heel fijne met Evi) blijven ook doorgaan, ik geniet elke keer weer van walk&talks!), yoga en zwemmen probeer ik één keer per week te doen.

In mei nam ik deel aan De Roze Mars, en stapte doen met heel wat anderen voor het goeie doel. Ik haalde niet elke dag 10.000 stappen maar ik overschreed wel de 300.000 stappen die maand en stapte zo bijna 200 km.

Vorige week wandelde ik een kort stuk van het Stiltepad in Westouter, en ook in onze buurt werden wat wandelingen uitgetest (en herhaald). En ik ben nu zo iemand geworden die naast een leeslijst ook een wandellijst heeft. Ayup!

Enkele beelden uit de schone natuur:

En nog een mooie quote van bij ons aan het zwembad:

GEKOCHT – herbruikbare wattenschijfjes. Ik deed eens een navraag op Instagram Stories, waarna ik dat weer compleet vergat, en toen zag ik deze voorbij komen en ’t was direct beslist!

UITGEPROBEERD – Tijdens een wandeldate met Josefien mocht ik van haar een Polar sporthorloge testen, die ook onder water kan meten. Ik vind het best fijn om wandelingen en andere sportdingen te kunnen bijhouden, zonder dat het me extra druk bezorgt. Mijn Fitbit telde alleen stappen, dus ik vind het wel fijn dat ik nu meer kan tracken. Tijdens onze wandeldate brachten we trouwens ook een bezoekje aan de mooie boekhandel Paard van Troje en dronken we een chai latte bij Ana-attento (en ik at er een stuk frangipanetaart van Chez Mariette).

GESCHROKKEN VAN de aanrijding van een fietser die vlak voor mij fietste, toen ik van Gent terug naar huis fietste. Een auto die van rechts uit een zijstraat kwam, verleende geen voorrang (vertraagde zelfs niet eens) en botste op de fietser voor mij. Achteraf ben ik opgelucht dat ik het niet was, maar ik was er serieus ondersteboven van. Ik ben uiteraard meteen gestopt, net zoals enkele andere chauffeurs. We belden de ambulance en de politie, en ik ben blijven wachten tot de politie er was omdat ik alles had zien gebeuren. Gelukkig had het meisje enkel oppervlakkige wonden. De politie bedankte me achteraf ook voor mijn burgerplicht, en het meisje bedankte me ook. Gelukkig liep het niet slecht af!

OPGELUCHT DAT Juliette eindelijk ingeschreven is geraakt voor zwemlessen. Ze start in september in de derde kleuterklas, en door Corona biedt onze gemeente niet voldoende lessen aan om alle kleuters te leren zwemmen. Daardoor waren we aangewezen op privélessen, maar daar liepen de wachtlijsten enorm op. We schreven ons op heel wat lijsten in, en enkele weken geleden had ik geluk dat ik tijdig een mailtje zag dat de inschrijvingen geopend waren. Wat een stress toch allemaal, en als ouder moet je dat allemaal gewoon maar weten…

GEFRUSTREERD DOOR wandelaars die aan de rechterkant van de straat stappen (nog altijd) en mensen die in de Colruyt tegen de richting van de pijlen in winkelen (ook nog altijd). Zucht. Met dat laatste kan ik meestal nog wel leven, maar dat eerste is niet alleen irritant, maar ook nog eens heel erg gevaarlijk.

GEWEEST NAAR mijn werk, enkele keren. De eerste keer vrij impulsief, voor een lunch met enkele collega’s. Het was eerst blinde paniek omdat iedereen er bleek te zijn, maar ik heb er echt deugd van gehad iedereen nog eens te zien en ik was echt ook wel een beetje overdonderd van het begrip dat iedereen toonde. Enkele weken later was ik uitgenodigd voor een vergadering naar aanleiding van het einde van het boekjaar, en ook al was het zo goed als een goednieuwsshow, ik ben een beetje beginnen panikeren en wenen. Alles kwam keihard op mij af (het was in de meeting room, met iedereen, met een powerpoint, met veranderingen, met doelstellingen, …) en ik had het er echt moeilijk mee. Het kostte me dagen om alles wat te laten bezinken… In juli was ik dan nog eens uitgenodigd voor de jaarlijkse teambarbecue, en dat ging er weer wat gemoedelijker aan toe. Ik heb echt enkele heel fijne collega’s, die me na al die maanden nog steeds (vooral virtueel) steunen, en dat doet me echt veel deugd. Vooral ook dat mentale gezondheid bespreekbaar is (geworden) op het werk, daar ben ik ook dankbaar voor.

BEZIG MET mijn herstel dus, nog altijd. Maar waar ik de voorbije maanden altijd dacht wanneer ik me dan toch beter ging voelen, voel ik nu stilaan wel betere dagen en stukjes van mijn ‘oude zelf’. In juni was het plan om na het bouwverlof (deeltijds) te herstarten (gisteren dus), maar ik voelde me er nog niet klaar voor. Dus nu wordt het wellicht september, en voor het eerst durf ik zeggen dat ik ernaar uitkijk (met een héél klein hartje, want ik weet dat het heel moeilijk zal worden om weer dat evenwicht te vinden) en dat ik denk dat ik het dan wel zie zitten.

BLIJ MET de goeie punten die ik van mijn kinesist/osteopaat/manueel therapeut kreeg. De vele beweging doet daar zeker goed aan, dus ik hou m’n hart wel een beetje vast als mijn dagen weer grotendeels uit zittend werk zullen bestaan…

GEDAAN – enkele enveloppen echte post verstuurd: verjaardagspost voor Liesbet, Zomerse Post voor Irene, en verjaardagspost voor Evi.

GENIETEN VAN het rustgevende van kleuren. Oké, ik heb er soms kramp in mijn hand van en kan het ook geen uren aan een stuk doen, maar het is zo ontspannend. En ik word ook blij van al die kleurtjes!

OOK GEWEEST NAAR Wallonië, op reis. We boekten dat al in december en gingen er toen van uit dat het buitenland nog wat te ambitieus zou zijn. Wisten we toen veel dat nét de week van ons verlof het zo’n noodweer zou worden (wij zaten in de buurt van Dinant, jawel) én dat ons tweede vaccin in het midden van onze vakantieweek zou vallen. Onze vakantie is dus letterlijk in het water gevallen (we deden twee wandelingen tussen de buien door, en bleven voor de rest in ons vakantiehuisje), maar we klagen niet want de mensen daar hebben veel grotere zorgen…

GEKREGEN – twee Pfizer-vaccins. We voelen ons alweer een beetje veiliger, maar blijven voorzichtig. Van het eerste vaccin had ik dagenlang hoofdpijn, van het tweede heb ik ook wel behoorlijk afgezien (hoofdpijn, spierpijn, moe en mottig), maar dat is ook alweer achter de rug. Het wachten na de prik was gelukkig ook geen straf, met een parel van een boek.

GENOTEN VAN de vele bezoekjes van/naar vrienden in de tuin, en de verjaardagsfeestjes voor Juliette die we in kleine groepjes op een veilige manier organiseerden. 400% introvert, maar ik kan ook zo deugd hebben van onze familie en vrienden terug te zien! Mijn neefje/metekindje kwam ook een nachtje logeren. Ook superleuk!

GELEERD DAT tijd echt het allerbelangrijkste is om van een burn-out te herstellen, en dat je vooral veel geduld moet hebben en de moed niet mag opgeven.

OOK GELEERD DAT alleentijd voor mij heel belangrijk is, en ik zonder echt niet kan functioneren zonder mij ambetant te voelen.

OOK GEWEEST NAAR Plopsaland met Juliette en haar BFF (en haar ouders). Het was er niet normaal druk (het leek alsof er geen beperking meer was op aantal bezoekers), en het was een enorm slopende dag voor mij. Maar de fonkelende ogen van Juliette, die zijn goud waard! We gaan zeker nog terug, want dit park is ideaal voor deze leeftijdscategorie. Al is het best wel een dure uitstap als je tickets volledig moet betalen (wij gingen met tickets die we in het voorjaar aan halve prijs konden kopen, dankzij een actie bij Torfs).

Hoe gaat het met jullie?

29 gedachtes over “As we speak – de burn-out editie #3

  1. Aah fijn om weer een update te lezen van je! Goed op weg zie ik, way to go. Tijd is idd één van de belangrijkste dingen in zo’n proces. Alle rust, geen druk, stap voor stap en ge komt er wel weer 🙂

    En merci voor je lieve woorden.. Doen me echt deugd!

    Like

    • Het was/is een lange weg (veel langer dan ik ooit voor mogelijk had gehouden), maar ik ben altijd vooruit blijven kijken en dat probeer ik te blijven doen. De druk is altijd wel voelbaar geweest, maar ik probeer steeds vaker te voelen én zeggen wat ik zelf nodig heb. Ook een moeilijke weg, maar wel een belangrijke!

      Geliked door 1 persoon

      • En da is zo belangrijk!! Heel goed bezig. En dat mag natuurlijk ook in kleine stapjes gaan. Vergeet ge’t al eens, geen probleem he! Alles op z’n tijd 👍👍

        Like

    • Ohja, een score is wel een goed idee! Hier blijft het voorlopig bij een lijst met te maken wandelingen en eentje met gemaakte wandelingen.
      Dankjewel voor de succeswensen! Ik vertrouw erop dat het allemaal wel zal lukken, maar bereid me wel al voor op enkele hectische weken…

      Like

  2. Amai zo verschieten zeg die aanrijding! Idd wel lief dat je bent blijven wachten.
    Kinderen en hun hobbies. Hier in Gent is er voor werkelijk alles een wachtlijst. Ondertussen hebben we dus al geleerd dat je voor werkelijk alles (scouts, zwemles, voetbal, tekenschool etc) er vroeg moet bij zijn. Het is nogal een stresske om je kind soms ergens binnen te krijgen he… Maar kijk, het is gelukt, super 🙂 Derde kleuter is ook een prima leeftijd om te starten, de oudste is hier dan ook gestart.

    Like

    • Er vroeg bij zijn is één ding, maar vaak is het ook uitzoeken wat het aanbod is en waar en wanneer en bij wie je moet zijn hé? Bij ons zitten er soms foldertjes van vanalles in het heen-en-weerschriftje, maar het aanbod is enorm. Ondertussen hebben wij hier wel ‘vaste waarden’ voor buitenschoolse- en vakantieopvang, en we keren vaak terug naar waar we tevreden van waren.
      Jeugdbeweging overwegen we hier misschien ook, maar dat is – als ik goed geïnformeerd ben – pas vanaf het eerste leerjaar.
      Voorlopig laat ik het nu even bij de zwemlessen, ‘k ga eerst even bekomen van al die stress :-).

      Like

      • Hier is ook een enorm aanbod, maar uiteindelijk val je een beetje terug op vaste waarden. Of dingen die je aangereikt krijgt van vrienden. Nu zitten ze bv in een kunstkamp dat via een klasgenootje van de oudste kwam, ik kende het niet, maar het is echt enorm tof. Zo deden we ook al eens een musicalkamp. Balletkamp en paardrijden is via de organisatie waar ze doorheen het jaar ook les volgen. De stad organiseert ook wel toffe kampjes.
        Als ze kleiner waren gingen ze in de grote vakantie ook gewoon naar de buitenschoolse opvang, maar dat vinden ze nu echt niet meer tof.
        Jeugdbeweging is idd vanaf het eerste leerjaar, al kon Zoon pas starten in het tweede door de wachtlijst…

        Like

      • Hier is het ook vaak via-via dat we een tip krijgen, of via de gemeente worden ook vaak leuke dingen georganiseerd (zeker nu we een nieuw Cultuurhuis hebben). Bij Juliette is de buitenschoolse opvang wel een hit, maar vooral als vriendinnetjes van school er ook zijn. Gelukkig legt ze wel snel contacten, en het is altijd leuk om daar ‘oude’ vriendjes uit de crèche terug te zien ook :-).

        Geliked door 1 persoon

  3. Hoi Fieke, Bedankt weer voor je eerlijke post.
    Fijn om te horen dat het stilaan betert. Heel herkenbaar wat je schrijft over het herstel: het gaat niet in een opwaartse lijn, maar met af en toe dagen waarin je je beter voelt. En je zal zien, die dagen worden steeds talrijker. Als dat niet zo is, betekent het allicht dat je toch nog niet genoeg tijd neemt, al besef ik dat het met een huishouden en gezin gewoon niet altijd lukt, maar ik wens het je zo hard méér van die betere dagen toe!

    Like

    • Dankjewel voor je reactie, Sarah! Publiceren doe ik vaak met een klein hartje, maar ik krijg meestal wel positieve reacties op mijn eerlijkheid en dat doet dan wel deugd. Enkele weken geleden verloor ik nog vaak de moed en dacht ik vaak: wanneer zal ik me ooit weer ‘als vroeger’ voelen? Iedereen bleef maar zeggen dat het tijd nodig heeft, en dat ik de moed niet mocht verliezen. En zie, ‘iedereen’ heeft gelijk gekregen. Ik ben er nog niet (helemaal), maar de tijd en rust heeft zeker iets opgeleverd. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan eens ik deeltijds werken weer heb opgenomen. Maar ik ben van plan daar ook eerlijk over te schrijven hier.

      Like

  4. Fijn om een update van je te lezen! Je hebt er precies wel een relatief fijne periode op zitten? Inderdaad verschieten van die aanrijding. Ik ben ooit zelf eens aangereden (zelfde verhaal als bij wat jij zag) en ben daardoor eigenlijk nog altijd wat angstig.
    Spannend dat je binnenkort weer aan het werk gaat seg! Veel succes en plezier daarmee alleszins. Ik vind het ook fijn om te lezen dat mentale gezondheid bespreekbaar is op je werk. Als je werk wat mee wil doet dat veel vind ik.

    Like

    • Dankjewel voor je reactie! De fijne momenten zijn inderdaad talrijker, en dat geeft echt moed! Er zijn natuurlijk ook nog wel heel wat bleh-dagen, maar merken dat die minderen is echt wel fijn.
      Met autorijden ben ik zelf heel voorzichtig, zeker in steden, omdat ik jarenlang ‘de fietser’ ben geweest en weet hoe kwetsbaar je dan bent. Je kan altijd eens iets niet zien, maar zelfs niet vertragen op een drukke plek waar je voorrang moet geven? Daar snap ik niks van…
      Naar het werk moeten bellen om telkens een verlenging van ziekte door te geven was altijd een enorme drempel, en ik zag er altijd tegenop. Maar mijn baas is altijd heel begrip- en respectvol geweest en dat maakt het wel draaglijker als ‘zieke’. Enkele dagen geleden belden we nog om de heropstart in september te bespreken, en ik hoop echt dat het zal lukken en dat alles op een ‘werkbaar’ tempo zal kunnen. Ongetwijfeld zal je hier nog wel lezen hoe dat allemaal gaat…

      Like

  5. Fijn om een update te lezen, en ook dat je weer meer plezier aan “normale” dingen kan beleven. Maar dat met je werk lijkt me niet positief. Misschien moet je je serieus afvragen of dit de juiste werkomgeving voor je is. Ik weet dat op veel werkvloeren toch een vorm van mobbing heerst, die je misschien onbewust niet waarneemt, maar er wel is. En dat is nooit goed voor iemand. Succes!

    Like

    • Dankjewel voor je reactie, Johanna! Toch voel ik een beetje een negatieve ondertoon, terwijl ik net aangeef dat er vanuit mijn werk heel veel begrip is, en dat ze er veel aan doen om mij de nodige ondersteuning te geven. Ik deel natuurlijk niet alle ins & outs van mijn werk, en het is een feit dat er bepaalde aspecten van mijn job en werkomgeving tot de burn-out hebben geleid, maar ik keer met een positief gevoel terug naar mijn job en dat zou ik niet doen als het een ongezonde werkomgeving zou zijn :-).

      Like

  6. Als ik het hier zo lees, gaat het zeker wel de goede richting uit. Herken wel eea in jouw schrijven (zoals je ook bij mij kwam lezen/reageren 😉 ). Woorden als ‘overweldigend’, weer dat evenwicht vinden, met een klein hartje herstarten, zo zo herkenbaar allemaal. Gun jezelf de tijd en ruimte, doe vooral dingen voor jezelf, waar jij (en jij alleen) je echt, oprecht goed bij voelt. Ik leer het hier ook nog elke dag (zoals je intussen weet hé), met vallen en opstaan.

    Like

    • Elke dag worden er stappen gezet, vaak vooruit, maar soms ook (een klein beetje) achteruit. Ik probeer mezelf de tijd en ruimte te geven, al gaat het nog steeds gepaard met schaamte en schuldgevoel. Maar ook dat is een leerproces. We komen er wel, op onze manier (en zonder onszelf terug onderaan die prioriteitenladder te zetten). Dankjewel voor je herkenbare en steunende reactie!

      Geliked door 1 persoon

  7. Oh, ik weet weer niet waar ik eerst op wil reageren. Deze terugblik posts zijn altijd zo fijn om te lezen. De leuke en vooral ook super lieve verjaardagspost was een super toffe verrassing. Ik vraag me nog steeds af hoe je het beestje van de bladwijzer zou moeten noemen vermits het een combinatie van meerdere dieren is. 🙂 Daarnaast ben ik ook super blij voor jou dat het lezen ondertussen weer een pak vlotter gaat. De wandelfoto’s vind ik nog steeds rust uitstralen, de quote bij de boekhandel doet me nog steeds lachen – vooral het stukje ‘it is not a hobby’. Sinds augustus ben ik terug zelf de boodschappen aan het doen en ik merk dat er inderdaad heel veel mensen zijn die er geen rekening meer mee houden en dus zonder hun handen te ontsmetten naar binnen gaan en tegen de richting in rijden. Zelf heb ik dat echter ook al eens voorgehad maar dan doordat ik een pijl gemist had.

    Like

    • Hihi, ik heb hetzelfde bij jouw fotoupdates :-).
      De dieren zijn fantasiedieren, maar Juliette noemt ze allemaal ‘Unicorns’. Uiteraard heb ik er ook al meerdere voor haar moeten kleuren…
      We hebben heel veel geluk dat wandelen in onze buurt heel rustig kan. Dat is een blessing, maar dat is dan weer voor een andere blogpost!
      Pijlen missen, dat kan iedereen overkomen :-). Het valt me gewoon op dat veel mensen het allemaal veel losser met alles nemen. Wij zijn ook ‘geruster’ dan enkele maanden geleden (voor onze vaccins), maar blijven toch heel voorzichtig op plaatsen waar veel mensen komen…

      Geliked door 1 persoon

  8. Wat een fijne update om te lezen! Ik heb ook enorm genoten van onze wandeldate en dat kaartje vond ik de max 🙂 Wat goed zeg dat jullie zijn binnengeraakt voor zwemlessen. Hier staat Tuur nog steeds op de wachtlijst 😦

    Like

    • Oh, ik ben blij dat je het kaartje mooi vond! 🙂
      Wij stonden op véél wachtlijsten, en hebben echt geluk gehad. Zo te horen is het overal een probleem; ik hoop dat jullie toch nog ergens een plekje kunnen bemachtigen of dat Tuur regelmatig met school kan gaan zwemmen. Want hij gaat naar het eerste leerjaar al, toch? Ik duim mee!

      Geliked door 1 persoon

      • Hij zit sinds vandaag inderdaad in het eerste leerjaar. Normaal gezien gaan ze met de school terug gaan zwemmen, maar vorig jaar viel dat helemaal in het water (pun intended :-)) door corona. Dus inderdaad fingers crossed dat het dit jaar niet weer van dat gaat zijn.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.