As we speak – de burn-out editie #2

De vorige As we speak (de burn-out editie #1) deelde ik half maart, toen ik na het muurtje ongeveer anderhalve maand thuis was.

Omdat ik authenticiteit belangrijk vind, en omdat mijn verhaal voor velen helaas herkenbaar bleek, deel ik graag hoe het nu met me gaat. Ik ben nu bijna 4 maand thuis van het werk (maar wel aan het werken aan mijn herstel), en dat gaat met vallen en opstaan.

WERKEN AAN mijn herstel dus. Ondertussen heb ik aanvaard dat een burn-out niet verdwijnt met een maandje rust, en dat er tijd nodig is. Veel tijd, zo blijkt. Dat is trouwens ook de vaakst voorkomende raad die ik krijg: neem voldoende tijd, en begin zeker niet te snel opnieuw met werken.
De zware fysieke klachten van de eerste weken zijn zo goed als verdwenen, en de laatste weken merk ik ook een verbetering in mijn slaappatroon. Ik word wel nog regelmatig wakker, maar slaap precies wel dieper.
Nog altijd is er ondersteuning van huisarts en psycholoog, en daar heb ik veel aan.
Er zijn goeie dagen, maar ook minder goeie dagen. De huisarts tekende een grillige grafiek: zo ziet een herstel eruit, zei ze. Geen rechte lijn naar boven, maar een soort rollercoaster. En zo is het precies: je kan een goeie dag hebben, en de dag daarna niks waard zijn. Gelukkig ken ik mezelf goed genoeg om op goeie dagen de rem erop te houden, en niet te veel te willen doen.
Work in progress dus, maar wel de goede richting uit!

SPORTEN – dat is nog altijd wandelen! Op weekdagen breng ik J. te voet naar school en haal ik haar te voet op; die kleine wandelingetjes brengen me rust. Enkele keren per week maak ik ook langere wandelingen van ongeveer een uurtje. Ik merk dat er vanaf 35-45 minuten iets verandert in mijn hoofd, waardoor de mist opklaart of zo.
De voorbije weken waren er ook enkele wandeldates gepland: ik wandelde de Sint-Sixtusroute met Liese, en de Bulskampveldroute met Kelly. Allebei intensief qua inspanning, maar er was heel fijn gezelschap en prachtige natuur!
Ook yoga volg ik nog elke week online, maar enkel tijdens de vaste lessen. Zo op mezelf, zonder begeleiding, dat is er nog niet van gekomen…

GEDAAN – net zoals ik de vorige keer schreef, vul ik mijn dagen vooral met dingen waarbij ik met mijn handen bezig ben: puzzelen (we werkten onlangs eentje van 5.000 stukken af!), tuinieren, borduren, haken, … Lezen doe ik soms ook overdag, maar ik kan er niet altijd goed mijn aandacht bij houden.

LUISTEREN NAAR podcasts, nog steeds. Vooral tijdens het wandelen (of koken, of afwassen). In mijn vorige update deelde ik al enkele toppers, en deze heb ik onlangs ontdekt:

  • Averechts – door o.a. Stephanie van Plan S, vooral over mindset
  • De Intuïtief Plantaardig podcast – Charline interviewt (voornamelijk) vegans. Heel erg genoten van de afleveringen met Marieke van Chez Mariette en Pieter-Jan Lint!
  • Tussenstop – twee Limburgse psychologen delen hun ervaringen en tips over/met vertragen en bewust leven

BAKKEN wordt stilaan terug een energiegever, en dat betekent dat ik op goeie weg ben. Ik zie het niet langer als die enorme (afwas)berg waar ik over moet, maar geniet van het proces. De afgelopen weken werd de eerste rabarber geoogst (crumble!). Ik bakte ook nog eens mijn favoriete pindakaas-chocoladekoeken, die als kofferkoekjes meegingen op wandeldate met Kelly.

GEWEEST NAAR Kortrijk, met Liese, en dat voelde als een vakantie-uitstap! We deden de Memento-woordroute, maar babbelden vooral honderduit over onze streek, boeken, bloggen, FOMO, veranderingen en keuzes maken, kunst, bullet journals, onze kinderen, onze relatie met onze smartphone, … En uiteraard mocht een bezoekje aan de mooiste boekenwinkel niet ontbreken!

BLIJ MET de deugddoende en begripvolle telefoontjes van bazen en collega’s. Ook blij met de echte post, en Appjes en mailtjes en berichtjes van vriendinnen / bloglezers / …

GEKEKEN NAAR allerhande programma’s, vooral het ontspannende soort:

  • Blind Getrouwd – is ondertussen al afgelopen, maar toch is het elke keer weer een guilty pleasure. Jammer dat maar één koppel het haalde dit jaar, dat wel.
  • Huis Gemaakt – nooit zou ik eraan meedoen, maar ik vind het wel een geweldig concept. Ik denk dat ik het liefste in het huis van Ruben en Antje zou wonen (fan van hun stijl!), maar ik gun het Harry en Jerina precies het meeste.
  • Blind Gekocht – alweer zo’n beroepsmisvormingsding. Ook hier zou ik nooit aan meedoen, maar ik vind het wel zot wat het resultaat telkens is. Onlangs las ik ergens dat alle koppels van alle afleveringen nog steeds in dezelfde huizen wonen, en dat vond ik wel straf.
  • Dertigers – is dit een guilty pleasure of niet? In elk geval is Dertigers een enorm ontspannende serie. Korte afleveringen, je leeft enorm mee met de personages, actuele thema’s, … Zo jammer dat het alweer gedaan is, maar het open einde doet mij alvast uitkijken naar een vierde seizoen!
  • De Mol – wat.een.reeks! Dit jaar was er geen exotische reisbestemming, maar de proeven worden elk jaar precies genialer. Ik ga niet spoilen, en ik had het ook (alweer) helemaal mis, maar ook: wat.een.mol!
  • Brommer op zee – een boekenprogramma op Canvas. Met momenten heel saai en langdradig, maar op één of andere manier blijf ik toch kijken. Ik ben in elk geval heel blij dat boeken ook eens op tv in de kijker worden gezet!

GEKOCHT – de eeuwige stationarylover in mezelf werd heel erg blij van het nieuwe Flow Paper Book for Nature Lovers. Ik heb er nog niet in geknipt, maar het wordt ongetwijfeld de basis voor mijn volgende journal!

PROBEREN OM rust te vinden. Een moeilijke opgave, die met de Paaspauze en de verlengde weekends erg op de proef gesteld wordt. Gelukkig kregen we tijdens de paasvakantie wat hulp van de schoonouders, want na anderhalve week moederen was mijn batterij weer behoorlijk gezakt. Ik kan overdag tijdens de week wel wat rust vinden, maar het huishouden is er altijd (alles duurt langer dan ‘vroeger’) en prikkels zijn er ook altijd, met een man die nog altijd 100% thuiswerkt.

KOKEN – de laatste tijd vervallen we weer in makkelijke recepten, en zelfs #kookboekweek werd een maand geskipt. Ik maakte wel een overheerlijke aspergepasta, naar een recept van Karola’s Kitchen. Njummie!

GEMAAKT – een gehaakte lama voor nichtje Nore, al maakte ik die vorig jaar in de herfst al. Het blijft een traditie, knuffeltjes maken voor de babies in onze familie!

LEZEN – in tientallen stukken en beetjes las ik het verhaal van een mede-burn-outer, op de blog Enerziek. Zeer confronterend en herkenbaar allemaal. Naast deze blog ben ik in nog enkele boeken over burn-out aan het lezen, maar ook daar is het met stukken en beetjes.

DANKBAAR VOOR een heel herkenbaar stukje over de kracht van imperfect vegan eten in een nieuwsbrief van Toos. Ik mailde haar met de vraag of ik het stukje mocht delen, en dat mocht!

Onlangs, ergens midden in het Vlaanderenland op een steenweg kwam ik met duizelingwekkende honger een bakker tegen. “De verlossing is nabij”, dacht mijn maag. “Even kijken of ik iets vegan kan vinden”, dacht mijn pijnlijk hoofd. De bakker adverteerde allergievrije opties op hun raam, dus ik was hoopvol. Zou het? Was er een vegan optie?⁠

Hun broodjeskaart lezend kwam ik al snel tot de conclusie, neen, geen vegan optie op de kaart. Ik vroeg het even na, of ze hummus in huis hadden, of een plantaardige margarine. Maar neen, niets. ⁠

Ik had een keuze, ik koos om een imperfecte vegan eter te zijn. Zonder schuldgevoel of oordeel naar mezelf, zonder schaamte of ongemak bestelde ik een broodje groenten met mayonnaise. Een andere dag had ik misschien kaas besteld. Nog een andere dag was ik een half uur doorgereden naar een supermarkt. Ik voelde mij helemaal ok met mijn keuze.⁠

Dat was niet altijd zo. Er was een tijd dat ik kwaad was op mezelf, niet durfde zeggen dat het mij niet 100% van de tijd lukte om vegan te eten, heel veel stress had over eten op verplaatsing. ⁠Angst had voor oordeel van anderen.

Langzamerhand ging ik inzien dat dat voor mij niet de essentie is, het perfect zijn. Ik wil een blijvende positieve impact hebben op het klimaat, het milieu en het dierenwelzijn. Maar ik wil geen negatieve, stresserende relatie met eten opbouwen en door de stress stoppen met vegan eten. Vegan eten en koken is voor mij dé manier bij uitstek om dat te doen. Maar of ik dat nu 95% van de tijd doe of 100% van de tijd, dat is niet de essentie. Ook jij mag kiezen welke verhouding voor jou werkt! 

Mijzelf toelaten om te eten zoals het bij mij past, zorgt ervoor dat ik veel ontspannener aan tafel zit. Want ik mag alles. Ik kies gewoon vanuit mijn waarden, normen, buikgevoel en wat voor mij op dat moment praktisch haalbaar is wat ik eet. ⁠

Precies die vrijheid wens ik jou ook toe. Jij eet zoals jij wil! Daar heeft verder niemand iets over te oordelen. Vraagt iemand “of je dat wel mag eten?” dan zeg je net zoals een van mijn volgers op Instagram zo mooi schreef gewoon “ja hoor, van mij mag dat”

OOK GEWEEST NAAR de Krook in Gent, na ik weet niet hoe lang dat geleden was. Sommige boeken zijn in onze bib niet beschikbaar, en ik besloot er eens een ‘uitstapje’ van te maken met de (elektrische) fiets.

OOK GEKOCHT – spullen van Studio Inktvis. Ik ben echt een enorme fan van haar stijl en kleuren, en bijna elke keer als er nieuwe producten zijn plaats ik een bestelling. Juliette wordt er ook blij van, dus ik toon haar natuurlijk niet alles :-).

GEDAAN – nog maar amper iets van de klusjes-to-do-lijst, en dat is oké. Enkele weken geleden decoreerde ik wel al eens het kleinste hoekje van ons huis, in afwachting van de schilder- en behangplannen (hiervoor hoop ik dat mijn schoonpapa dit jaar nog kan/mag komen helpen). Het zijn voornamelijk allemaal spullen die ik had, maar ik ben echt heel blij met de compositie!

UITKIJKEN NAAR het Coronavaccin. Ik schreef me eerder deze week in op de reservelijst (QVAX) nadat onze buren afgelopen lang weekend allebei uitgenodigd werden. Wij wonen blijkbaar in een iets ‘oudere’ regio, waardoor jongeren sneller aan de beurt kunnen komen. Benieuwd dus!

Hoe gaat het met jullie?

21 gedachtes over “As we speak – de burn-out editie #2

  1. Blij te lezen dat je stappen vooruit zet in je herstel.
    Blijkbaar kijken wij ongeveer naar dezelfde programma’s (laatste twee keek ik niet). Alles wat bouwen/verbouwen/inrichting is interesseert me, en de menselijke reacties in heel die processen ook.
    De gehaakte knuffel is überschattig!

    Like

  2. Altijd leuk een blogpost van jou te lezen! Ik ben blij dat het herstel vooruit gaat, al wordt het zoals je zelf aangeeft één met vallen en opstaan! Maar je komt er zeker en vast 🙂 Ik ben zelf helemaal fan van de podcast van Intuitiëf plantaardig, er zitten enkele heel boeiende afleveringen tussen.

    Like

  3. Super dat je voorzichtige stapjes richting herstel zet en bepaalde dingen alweer goed aanvoelen. We kijken blijkbaar veel naar dezelfde programma’s, haha. Die gehaakte knuffel is trouwens ontzettend mooi!

    Like

    • Ja, ik ben blij dat het in grote lijnen de goeie richting op gaat. Al is het serieus doseren met de energie, en dat is vooral frustrerend. Maar goed, geduld zeker? 🙂
      De knuffel wou ik eigenlijk stiekem zelf houden, hihi!

      Like

    • Die wandeling vond ik één van de mooiste ooit (tot nu toe)! Het is altijd fijn om nieuwe plekjes te ontdekken, zeker als het volop natuur (zonder al te veel volk) is. En tja, stationary is en blijft mijn zwakke plek. Gelukkig heb ik wel geleerd dat ik het regelmatig ‘mag’ gebruiken. Vroeger spaarde ik alles op, uit angst dat het ooit eens op zou geraken. Zonde, dus dat doe ik niet meer :-).

      Like

  4. Het voelt alsof je op de goede weg bent. Het is inderdaad een lange weg, dat merk ik nu ook. Maar neem maar je tijd en werken aan jezelf is zeker ook super belangrijk. Het is niet dat we al die maanden niets zitten te doen he. Hier kan ik me ook niet zo lang concentreren op een leesboek, wat ik jammer vind. Maar ik ben nu aan het kleuren voor volwassen (daar word ik echt zen van) en zing weer meer en ga veel wandelen. We komen er allebei wel, veel goede moed 😘.

    Like

    • Mijn psychologe zei onlangs: je hebt dit nog nooit meegemaakt, dus je kan ook niet weten op voorhand hoe lang je nodig zal hebben om te herstellen. Stapje voor stapje, dat is de enige manier.
      Ja, kleuren vind ik ook enorm ontspannend! Het weer is nu wel wat minder om te gaan wandelen, maar er is verbetering op komst.
      Ook veel goede moed daar! X

      Geliked door 1 persoon

  5. Zoals alle anderen hier al gezegd hebben lijk dat hier idd de goede richting uit te gaan! Keep it up! En ook al valt ge soms, dat is ook eens nodig om weer te beseffen dat dit een herstelperiode is 🙂 Komt goed, ge zijt goed bezig!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.