As we speak #18

Al een tijdje zie ik – nadat Kelly ermee begon – her en der rubriekjes ‘As we speak’ passeren.

Het idee achter deze rubriek is dat je korte stukjes plaatst met dingen waar je mee bezig bent of die je bezighouden. Die stukjes zijn op zich niet voldoende om een hele blogpost mee te vullen, maar kunnen wel dingen zijn die je met je lezers wil delen.

‘As we speak’ lees ik heel graag bij andere bloggers. En omdat iedereen houdt van lijstjes (toch?), en omdat iedereen wel graag eens snuistert in het leven van anderen, doe ik ook mee!

De vorige As we speak dateert al van juni. Ondertussen is er veel gebeurd. Tijd voor een update!

VERBAASD OVER het feit dat de vorige As we speak blogbericht nummer 500 was hier. Misschien niet zo veel, als je weet dat ik al meer dan tien jaar blog. En oké, ik heb al meer dan eens grote kuis gehouden en bepaalde blogposts in de vuilbak gegooid. Maar toch: speekselmedaille voor mezelf!

BLIJ MET de Zomerse Post die ik heb ontvangen. Tja, ik weet dat we herfst zijn, maar ik zit wat achter hier, dus een beetje zomerse vibes terugbrengen, dat is voor iedereen leuk, toch? Van Stefanie kreeg ik een heel leuk pakje met kaartjes en stickers en thee en nog vanalles. En van Celine kreeg ik een pakje met een heuse brief bij. Een brief vol boekentips, netflixtips, bladwijzers, een leuke button (die nu mijn handletteringpennenzak (scrabblepuntjes!) siert) en nog heel wat meer. Heel blij mee! En een leeslijst die weer wat langer is geworden, dat ook.

TROTS OP mijn man, die in juni de Stelvio is opgereden. Sinds enkele jaren gaat hij fietsen als fysiek tegengewicht voor zijn drukke en zittende job, en niet zonder resultaat. Voor de geïnteresseerden: deze bergpas is 2758 m hoog en beklimmen doe je met meer dan 40 haarspeldbochten. Weetje: het was daar koud, en er lag daar nog sneeuw en al. Zei ik al dat ik trots was?

OOK BLIJ MET de rust die mijn mama nu kan vinden, nu ze haar lange en succesvolle loopbaan in het onderwijs heeft afgerond. Trots, dat ook, want ik heb jarenlang van dichtbij kunnen ervaren dat het onderwijs echt niet altijd ‘zo veel vakantie’ is. Heel veel respect voor!

OOK TROTS OP mijn BFF, die enkele weken geleden haar rijbewijs haalde. Ze begon zonder medeweten van collega’s en vrienden aan rijlessen (wij wisten het wel), en slaagde de eerste keer!

GEFRUSTREERD DOOR mijn val van de trap anderhalve week geleden. Eén stomme misstap, met grote gevolgen. Zoals daar zijn: gebroken staartbeen. Ik kan jullie zeggen: dat doet pijn. Veel. Pijn. En dat niet alleen: ik kan ook amper zitten, en liggen (vooral slapen dan) is een uitdaging. Wandelen lukt nog het beste, en bij rechtstaan draai ik vaak weg door de pijn. Het ding is: je kan niet veel doen aan een gebroken staartbeen, behalve rusten en pijnstillers nemen. De dokter spreekt van 6 weken herstel, maar de kinesist gaf me betere prognoses: de meeste mensen beginnen vanaf week 3 al minder pijn te voelen.
Het meest frustrerende is dat alles even moet wijken: geen werk (want ja, ik kan niet zitten of staan, en niet autorijden dus ik geraak niet op het werk), geen huishouden, weinig spelen met Juliette, … Ondertussen kan ik al 10-15 minuten op een donut-kussen zitten en ja, ik heb al één en ander voor het werk gedaan, ook al mocht ik niet van de dokter. Ik zal het maar zien als een ‘kans’ om even verplichte rust te nemen, en veel al zittend/liggend/wandelend boeken te lezen. En een blogpost in 37 stukjes te schrijven, dat ook.

NAGEDACHT OVER vanalles. De verplichte rust, tussen vier muren, zijn behoorlijk confronterend. Er zijn enkele weken van reflectie gepasseerd, maar wat ik concreet wil en ga doen met alle gedachten, dat weet ik nog niet goed. Het is een behoorlijk heftig jaar geweest, en het was ook wel goed om even mentale rust te vinden.

ETEN – de vegan fish & chips bij Fry Willy in Gent. Aan-ra-der! Je moet er wel een hongerke voor hebben, want degene die zo’n portie op krijgt, amai!

GEWEEST NAAR de Boekenbeurs, want ik had een duoticket en ontmoeting met Eva Daeleman (+ haar nieuwe boek) gewonnen. Even dacht ik dat ik alles op mijn buik mocht schrijven na de val, maar mijn man stelde voor er een korte gezinsuitstap van te maken, veel kussens mee te nemen in de auto, en enkel te doen wat nodig was. We zijn dus maar even in Antwerpen geweest, maar ik heb Eva ontmoet, en ik heb een gesigneerd boek van Eva, en drie nieuwe gesigneerde boeken van Bart Moeyaert. Ondertussen ging Bart aanschuiven om mijn boek van Karolien Olaerts te laten signeren, en ik ontmoette ook Maris van CreaChick (en ook een andere bullet journal fan, die na mij in de rij stond aan te schuiven). Een ‘gewaagde’ uitstap, maar eerlijkgezegd de minst pijnlijke dag van allemaal…

LUISTEREN NAAR podcasts. Het duurde enkele dagen voor mijn euro viel, maar dat is dus ideaal hé als je bijna niks kan doen. Ik luisterde al naar Elke dag vakantie, Radio Mama en ook van alles van Werk en Leven ben ik grote fan. En nog een tip voor jullie: Gebladerte! Naar deze podcasts luisterde ik enkele weken geleden al, maar het is een dikke vette aanrader. Want: het gaat over boeken! Joepie!

GEMAAKT – een puzzel van 1.000 stukken van de Minions. Volgens de doos ‘The Impossible Puzzle‘, en ik kan jullie zeggen: we hebben meermaals gezucht. Mijn man had gelukkig een tactiek, maar het duurde toch weken tot we de laatste stukjes konden leggen. Ondertussen is de puzzel geplakt en ingekaderd. Het resultaat toon ik een volgende keer!

ONTDEKT – het ijs van Alpro met caramel-zeezout smaak. Njummies!

UITGEPROBEERD – het Kobo Plus abonnement. Ik nam een gratis proefmaand tijdens onze zomervakantie, en liet het nog eventjes doorlopen daarna omdat ik enkele boeken nog niet had uitgelezen. Voor 9,99 € per maand heb je toegang tot ongelofelijk veel e-books. Niet de meest recente en meest populaire titels, maar ik zette al heel wat boeken op mijn verlanglijstje. Vooral in de non-fictieboeken vond ik mijn goesting. Enkele weken geleden onderbrak ik mijn abonnement even, omdat het wat drukker werd en ik merkte dat ik maar weinig boeken meer las. Ik had ook weer een stapeltje papieren boeken mee van de bib, dus mijn e-reader lag daar maar een beetje stil te wezen. Maar als ik nog lang thuis moet blijven door mijn val, zal het abonnement wellicht wel weer geactiveerd worden.

ONDER DE INDRUK VAN de impact die een piercing zou hebben op het verminderen van migraine-aanvallen. Ik las erover bij Renilde op Instagram, en ze schreef er ook een blogpost over. Ik heb wel een beetje schrik gekregen door haar verhaal, maar het is zeker het overwegen waard voor mensen die erge migrainelijders zijn. Binnenkort schrijf ik mijn migraineverhaal eens neer, naar aanleiding van het boek van Evy Gruyaert dat ik onlangs heb uitgelezen.

GEKOCHT – twee doosjes washitape bij Action. Ik was toevallig in de Action, omdat ik enkele granola-bokaaltjes wou kopen om als cadeautje te gebruiken, toen ik deze twee prachtige doosjes zag liggen. Oké, ik heb al meer dan genoeg washitape, maar deze vond ik zo mooi dat ik ze niet kon laten liggen. Ideaal voor in mijn nieuwe Bullet Journal!

GEMAAKT – een gehaakt vosje, voor mijn neefje dat we nog elke dag missen. In een vorige post toonde ik dat ik eraan bezig was, maar ik liet het resultaat nog niet zien. Een klein gebaar, waar veel gevoel in zit. Want eerlijk: na bijna zes maand is er nog altijd veel verdriet…

KIJKEN NAAR enkele leuke programma’s op tv. In de zomer is het redelijk triestig gesteld met de tv-programmatie, maar het najaar brengt altijd weer wat goeds. De afgelopen weken keek ik onder andere naar: Bake Off Vlaanderen, Een frisse start met VT Wonen, De twaalf (eindelijk nog eens een steengoede Vlaamse serie!), …

OOK GEKOCHT – twee superschattige potjes met cactussen in, bij Moupila & friends. Ik zag deze, via Eva Mouton, eens passeren op Instagram en toen bleek dat dit leuke winkeltje bij ons in de buurt ligt, maakte ik er een uitstapje van tijdens de middagpauze op een thuiswerkdag. Het was moeilijk om te kiezen tussen alle unieke potjes (het merk is Plantophile), maar ik koos voor roze.

OOK UITGEPROBEERD – een nieuwe lay-out op Instagram, maar ik ben er al snel weer mee opgehouden omdat ik de witte kadertjes te veel werk vond.

JALOERS OP mijn ex-collega, die de haartjes van Juliette prachtig kon invlechten. Ze toonde me hoe het moet, maar het zal nog veel oefening vragen. Ooit wil ik eens een workshop ‘meisjeskapsels’ of zo volgen, denk ik!

OOK UITGEPROBEERD – de strijkapplicaties van Eva Mouton, uit het Alpaca-pakket. Juliette kreeg het van haar nonkel cadeau voor haar derde verjaardag, en onlangs gingen we ermee aan de slag. Het was een regenachtige dag, en we hebben ons geamuseerd!

UITKIJKEN NAAR Sinterklaas, en de magie die er voor Juliette rond hangt. Het zal het eerste jaar zijn dat ze alles zo bewust beleeft (we hebben zelfs een aftelkalender!), maar dat zal vooral met school te maken hebben. Ze gingen al naar de Spiekpietjes, en leren ook heel wat liedjes en versjes op school. En na Sinterklaas mogen we natuurlijk de kerstboom opzetten! Voor het eerst hebben we een kerstboom dit jaar, en Juliette kijkt er al naar uit om ‘m te mogen helpen versieren.

En jullie, waarmee zijn jullie de afgelopen tijd bezig geweest?

14 gedachtes over “As we speak #18

  1. Mooi dat Juliette zolang kon stilzitten tijdens het vlechten. Want vlechten kan ik wel maar het lijkt me een behoorlijke uitdaging voor jonge kinderen om er lang genoeg voor stil te zitten. Ik heb het een keer geprobeerd bij de dochter van een vriendin maar die had duidelijk geen zittend gat. 🙂 Grappig hoe die zomerse post de zomer weer een beetje kan terugbrengen al ben ik momenteel toch vooral bezig met Kerstpost. De vegan fish and chips ziet er heerlijk uit en uhm … heb je toevallig Annelies ontmoet toen je bij creachick aan het aanschuiven was? De volgende keer dat ik bij Delhaize kom moet ik precies toch eens kijken of ze de karamel-zeezout versie van Alpro hebben.

    Like

    • Ja, geduld heeft ze zeker wel!
      Voor de Kerstpost heb ik me dit jaar niet aangemeld. Volgend jaar wellicht wel weer!
      Ik denk niet dat het Annelies was. Ik was er pas na 12, de mevrouw na mij stond als laatste in de rij.
      En dat ijs: zeker eens proeven!

      Geliked door 1 persoon

  2. Amai, proficiat voor uw echtgenoot die de Stelvio is opgereden! Een paar jaar geleden hebben wij dat ook gedaan… met de auto. En veel fietsers gepasseerd die aan het afzien waren! En zelfs ’s zomers ligt er daarboven nog sneeuw en kan het vies weer zijn, dus ja, chapeau!
    Vegan fish & chips? Amaaaaai *kwijlt een beetje*
    Hoe cool die Minionspuzzel er ook uit ziet, ik zou er onnozel van worden denk ik, en misschien de Minions achteraf niet meer zo leuk vinden als nu!

    Like

    • Ik zou het ook niet kunnen denk ik, maar mijn man had tot vier jaar geleden ook nog nooit gefietst… Er lag inderdaad nog veel sneeuw. Dit jaar doet hij weer een berg, en het is altijd een evenement ten voordele van een of ander goed doel. Dus dat is nog een extraatje dan!
      Op de puzzel hebben we inderdaad veel gevloekt, maar het gaf zo veel voldoening dat we ‘m hebben afgewerkt :-). We hebben ‘m wel geplakt en ingekaderd, want terug afbreken om een tweede keer te maken: zo gek zijn we niet!

      Geliked door 1 persoon

  3. Oei, ik heb helemaal gemist dat je gevallen bent. Hopelijk ben je ondertussen weer volledig pijnloos!
    Proficiat aan B. met zijn Stelviobeklimming! Ik reed er zelf nog niet naar boven, omdat ik het momenteel niet aan kan, maar gewoon al uit de percentages (in vergelijking met cols die ik al deed) blijkt wat een “beest” die beklimming is.
    En die potjes met cactussen zijn inderdaad superschattig!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.