Verbeelding Book Challenge 2019 | uitgelezen in augustus

Voor de vijfde keer op rij neem ik dit jaar deel aan de Verbeelding Book Challenge. Want: lezen is geweldig en #nevernotreading en al.
Heel wat volgers hier zijn ook boekenverslinders, dus daarom blijf ik maandelijks leesupdates delen.

In augustus las ik 5 boeken uit:

Voor wat, hoort wat (Sophie Kinsella) – ****

Fixie Farr heeft altijd volgens haar vaders motto geleefd: family first. Wanneer ze in een koffiezaakje voorkomt dat er iets gebeurt met de laptop van een knappe vreemdeling, schrijft laptopeigenaar Sebastian als bedankje een IOU op een servetje. Als Sebastian vervolgens een baan regelt voor Fixie’s jeugdliefde Ryan, zijn de rollen weer omgedraaid en een nieuwe serie IOU’s volgt, van kleine gunsten tot levensveranderende momenten. Al snel moet ze kiezen tussen haar familie en het leven dat ze eigenlijk wil. Durft ze eindelijk voor zichzelf te kiezen?

Vroeger heb ik zo goed als élk boek uit de Shopaholic-reeks gelezen. Héérlijke chicklit, en na al die jaren was ik benieuwd naar een ander boek van Sophie Kinsella. Héél graag gelezen!

Met dit boek kon ik geen puntje van de Verbeelding Book Challenge 2019 afstrepen.

Er was eens een zwarte wolk (Quintra Rijnders) – ***

... Maar ze leefde nog lang en gelukkig.

Je hebt er vast weleens van gehoord – een postpartum depressie. Je denkt waarschijnlijk: dat overkomt mij nooit! Maar wat als het wel gebeurt? Dan zoek je lotgenoten en vooral verhalen over hoe zij uit de inktzwarte put zijn gekropen.

‘Er was eens een zwarte wolk…’ vertelt het verhaal van Quintra Rijnders. Een gewone vrouw, die alles goed voor elkaar had, maar toch ten prooi viel aan deze ziekte. Het gaat over hoe ze erin verzeild raakte, maar vooral ook over hoe zij er weer uit is gekomen. Ook haar man deelt zijn wanhoop, ervaringen en (soms heel) eerlijke overpeinzingen. De oplossingen die zij vonden zijn uniek voor hun situatie, maar kunnen zeker als inspiratie dienen voor eenieder die daar behoefte aan heeft.

Dit boek ontdekte ik toevallig toen ik aan het zoeken was in het aanbod van Kobo Plus. Het trok – door het onderwerp – meteen mijn aandacht, en ik startte vrij snel met lezen. Het boek is heel kort; ik had het vrij snel uit. Quintra vertelt in dit boek haar eigen ervaring. Voor een stuk herkenbaar, maar ik heb me eigenlijk vooral geërgerd aan de dt-fouten in het boek. Hopelijk was dat omdat de versie misschien nog een vorige was, want eigenlijk kan zoiets echt niet vind ik…

8. Een boek waarin depressie centraal staat

Ik ga op reis en ik neem mee… de kinderen (Lieselot De Smet) – ****

Ultieme gids voor families met reiskriebels
Of je nu houdt van verre en avontuurlijke reizen of liever dicht bij huis op vakantie gaat, reizen met kinderen is sowieso een ervaring 🙂

Maar waar moet je nu rekening mee houden bij het uitzoeken van een bestemming?
Hoe kun je je kind voorbereiden en wat neem je allemaal mee?
Wat als je kind ziek wordt of last heeft van een jetlag?
Wat zijn handige apps voor ouders én kinderen?
En wat doe je met al die mooie vakantiefoto’s?
In deze handige wegwijzer vind je naast alle praktische informatie, ook persoonlijke en inspirerende verhalen van andere gezinnen en massa’s slimme tips & tricks!

Dit boek spotte ik in de bibliotheek, bij de laatste aanwinsten. Ik begon erin te lezen voor onze reis afgelopen zomer, maar las ‘m toen niet uit. Dat deed ik vorige maand wel :-). Heel leuk boek, vooral door de getuigenissen van andere ouders. Er staan héél veel tips in het boek, maar het is vooral gericht op babies en kleine kindjes. Ik heb heel veel bewondering voor mensen die met babies het vliegtuig op stappen, zo avontuurlijk ben ik niet. Maar door het boek heb ik wel veel zin gekregen om onze volgende vakantie te plannen. Nu alleen nog uitzoeken waar we naartoe willen…

Met dit boek kon ik geen puntje van de Verbeelding Book Challenge 2019 afstrepen.

Ik moet nog even kijken of ik kan (Liesbeth Smit) – *****

Introvert zijn: ineens was het er. Niet voor de introverten; zij wisten allang dat ze bestonden. Maar voor de rest van de wereld stond het onderwerp plotseling op de kaart. En dat is broodnodig, als je beseft dat de mensheid zeker voor een derde uit introverte mensen bestaat. Hoog tijd dus dat we serieus kennisnemen van deze ‘soort’: wat is introversie nu precies allemaal wel en vooral ook niet, hoe kun je een echte introvert herkennen en niet te vergeten: wat is reuze herkenbaar, zelfs voor mensen die wél uit een taart durven springen op hun verjaardag?
In Ik moet nog even kijken of ik kan rekent Liesbeth Smit af met het idee dat introversie iets zieligs of saais zou zijn. Met een frisse en heldere blik gaat ze uitgebreid in op de verschillende kanten van introvert zijn: want hoe ga je er op de werkvloer mee om? Zijn er ook mensen die zowel introvert als extravert zijn? En wat moet je eigenlijk allemaal weten over je introverte kind?
Ik moet nog even kijken of ik kan is het Nederlandse antwoord op Susan Cain. Scherp en met veel humor geschreven, en vol handige tips en lijstjes. Voor introverten én extraverten – en iedereen daartussenin die ‘nog even moet kijken of-ie kan’.

De laatste tijd ben ik wat meer aan het lezen over introversie en hooggevoeligheid. Dit boek vond ik beter dan het boek over introversie dat ik in juli las. Dit boek geeft héél veel tips, op verschillende aspecten in een leven: tips voor introverte ouders, introversie op het werk, … Ook het stukje over bekende introverten vond ik leuk om te lezen. Ik ga er binnenkort nog meer over lezen, want ik zie introversie steeds vaker als kracht / sterkte, dan als ‘zwakte’ of tekortkoming.

Met dit boek kon ik geen puntje van de Verbeelding Book Challenge 2019 afstrepen.

#nietaankindengezinverklappen (Hanne Luyten) – *****

Hanne Luyten heeft drie kinderen. Drie zelfgemaakte, relatief goed gelukte exemplaren. En bij drie stopt het ook. Het nest is vol, haar hart en de semiverplichte monovolume ook. (Dit in schril contrast met de bankrekening en de ijskast.) Hanne neemt het moederschap zoals het komt, en gaat daarbij meer dan eens roemloos ten onder.
Het ouderschap blijkt een geweldig ingewikkeld vraagstuk te zijn, met maar één gegeven:
iedereen doet maar wat. Al blijken sommige ouders daar al wat beter in te zijn dan andere.
Moet je nog aan opvoeden beginnen? Spoiler alert: het slaagpercentage lijkt omgekeerd evenredig te zijn met het aantal kinders dat je krijgt. Of toch zo bij de auteur van dit boek. Hanne beschrijft haar flaters doodeerlijk. De meeste toch. De rest wil ze echt liever #nietaankindengezinverklappen.

Ook dit boek las ik in Kobo Plus. Door de korte hoofdstukjes las het héél vlot, maar het boek is ook vlot geschreven.
Heel herkenbaar, supergrappig met momenten, en goed voor je zelfvertrouwen als moeder (dat soms al eens ver te zoeken is).
In het boek worden de termen ‘ploetermoeder’ en ‘loedermoeder’ gebruikt, en ik ben niet zo een geweldige fan van die begrippen. Ik vind het wel moeilijk om alles te combineren en alle ‘bordjes in de lucht te houden’, en ik ben ook niet de hipste en de meest fashionable moeder aan de schoolpoort, maar dat maakt van mij geen slechte mama. Ik ben het type ‘ik doe maar wat’. En tot nu toe lijkt dat wel behoorlijk te lukken.

Met dit boek kon ik geen puntje van de Verbeelding Book Challenge 2019 afstrepen.

***

Tussenstand Verbeelding Book Challenge: 12/30
Tussenstand Goodreads Reading Challenge: 29/34

***

Wat lazen jullie in augustus?
En hebben jullie nog leestips of must-reads?

***

Lees ook

Vriendjes worden op Goodreads? Hier kan je mijn profiel vinden!

Advertenties

8 gedachtes over “Verbeelding Book Challenge 2019 | uitgelezen in augustus

  1. Ik las ook dat boek van Sophie Kinsella, maar dan in het Engels. Zoals altijd bij haar las dat vlot :-). Ik ben nu trouwens ook aan het lezen over introvert zijn en over hoogsensitiviteit, het is bij momenten (pijnlijk) herkenbaar.

    Like

  2. Wat een fijne gevarieerde lijst. Het is al weer een hele tijd geleden sinds ik nog eens een Kinsella boek las. De voorbije maand las ik twaalf boeken. Blijkbaar hield de NEWTS readathon me echt aan het lezen. Nu is het echter weer even stilgevallen. Dat is precies vaste kost na zo’n leesmarathon. Ik las vier romantische verhalen en verder hoofdzakelijk fantasyboeken én een heel mooie versie van De Tovenaar van Oz.

    Like

  3. Hier zitten wel een aantal boeken tussen die ik ga toevoegen aan mijn verlanglijstje 🙂 Dat van Hanne heb ik deze zomer zelf gelezen en ik moet toegeven dat ik er heel hard met gelachen heb. En dat het soms ook wel een boost was voor mijn zelfvertrouwen. Persoonlijk ben ik ook niet zo een fan van al die labels, dus daar snap ik je wel helemaal in.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.