Juliette | 1 maand

Een maand geleden, op woensdag 22 juni 2016, werden we trotse ouders van Juliette!
Volgers op facebook en instagram hebben eerder al een foto van ons schattig meisje zien passeren, maar hier was het nog niet eerder tot een aankondiging gekomen.

geboortekaartje Juliette
De voorkant van het geboortekaartje, ontworpen door de fantastische Kathleen van Fanny&Laura!

Na heel wat weken van rust en geduld werd besloot ons meisje op  exact 36 weken dat het welletjes was geweest in de buik, en wou ze ons graag ontmoeten!
Het bevallingsverhaal zal ik hier niet delen, maar laten we het erop houden dat ik zwanger zijn en bevallen niks vond in vergelijking met de eerste weken kraamtijd :-).

Juliette werd 4 weken te vroeg geboren, maar was zo’n sterk kindje dat ze na drie dagen mee mocht naar huis, tegen alle verwachtingen in (in het ziekenhuis hadden ze ons voorbereid op een couveusekindje). Bij de geboorte woog ze 2,625 gram en mat ze 45,5 cm. De 6 weken verplichte rust hadden dus zeker vruchten afgeworpen!

Ondertussen is de uitgerekende datum (20 juli) verstreken en is ons kleintje al vier weken oud. Tijd vliegt!
Het waren vier heftige weken, met veel ups en zeker evenveel downs. Roze wolk: seriously, waar?

De eerste dagen in het ziekenhuis kwam de borstvoeding heel moeilijk op gang; kleine Juliette had weinig zuigreflex en ik moest melk beginnen afkolven. Ze was ook nog heel slaperig en moest telkens om de drie uur gewekt worden om te drinken. We werden wat aan ons lot overgelaten (we lagen met 19 mama’s op de gang en er waren per shift maar 2 verpleegkundigen).

En dan mag je na drie dagen naar huis. Kraamtranen, drie extra cupmaten en tonnen onzekerheid… De eerste weken thuis stonden we er gelukkig niet alleen voor!
Mijn man neemt zijn rol als papa geweldig op, zonder hem zou ik het nooit gekund hebben.
Ook onze ouders doen alles wat ze kunnen om ons te helpen, en enkele vriendinnen kwamen al langs met kraamkost. En dan zijn er ook nog Sofie en Kim, die aan de zijlijn met pomponnekes staan zwaaien en luisteren als het wat moeilijker gaat (met de borstvoeding). Thanks y’all!

Heel wat vriendinnen hadden me aangeraden om aan te kloppen bij een zelfstandige vroedvrouw. De hulp en steun van Angélique is goud waard, zonder haar zouden we nu niet staan waar we staan! Als een leeuwin heb ik gevochten voor de borstvoeding, en ik mag trots zijn want ons meisje komt heel goed bij (ondertussen weegt ze al 3,2 kg. Dus ook een welgemeende merci hier, voor alle hulp die we al hebben gehad en die we nog steeds krijgen!

De wolk begint nu een klein beetje roze stipjes te vertonen, maar het blijft zwaar. Vooral de vermoeidheid is slopend, en de impact van hormonen is ook niet te onderschatten. Beetje bij beetje vinden we ons ritme, en beetje bij beetje proberen we alles weer op te nemen. Gisteren las ik voor het eerst weer enkele bladzijden in een nieuw boek, en er werd al twee keer door mij gekookt de afgelopen vier weken. Geen culinaire hoogvliegers, maar dat is ook nergens voor nodig :-).

Wat ik heb geleerd? Je mag je nog zo goed willen voorbereiden op een kindje en de impact dat hij of zij op je leven zou kunnen hebben, de praktijk is zó anders dan de theorie… Dat durven uitspreken en aanvaarden dat het niet allemaal rooskleurig is, daar is niks mis mee. En ineens geven heel wat andere mama’s ook toe dat het bij hen ook niet altijd even roze is.

En dan kijk je welke evolutie je gemaakt hebt op vier weken, en dan weet je waar je het allemaal voor doet!

Juliette - 22062016 - fiekefatjerietjes

Juliette - 22072016 - fiekefatjerietjes

Advertenties

72 gedachtes over “Juliette | 1 maand

  1. Ohja, een 36-wekener is geen pretje aan de borst… wel heel moedig dat je doorgezet hebt! Het harde werk zal zijn vruchten nog wel afwerpen. Blij te lezen dat je goed ondersteund wordt en dat er steeds wat meer roze stipjes in de wolken boven jullie hoofd mogen komen! Het is alleszins een ubercute meisje!

    Like

  2. Zo schoon boeleke Sofie! Nog eens een dikke proficiat langs deze weg! Als niet-mama-zijnde kan ik moeilijk gaan zeggen ‘ik snap je Sofie, ik snap je gevoelens’ … Maar ik kan alleen maar zeggen: jullie doen dat goed, op jullie eigen unieke manier. En, ik ben ervan overtuigd dat Juliette (wat een super mooie naam ook) overstelpt wordt door tonnen liefde! Wat ik ook nog wil zeggen; dat die roze wolk er nog niet 100% is, dat is helemaal niet erg, dat mag! Maar hé, stippen zijn ook al dik oké!! Dikke zoen x

    Like

  3. Roze stipjes, hoeraatje! En lezen, ook een hoeraatje waard! Jullie doen dat daar goed. Verzorg jezelf, en laat je verzorgen, en dan geloof ik dat die roze stipjes wel zullen groeien. En ge weet het hé, roepen indien nodig!

    Like

  4. Wat een ongelooflijk schattige meid! En hoera voor de roze stipjes! Ik dacht vorig jaar dat ik op alles voorbereid was, tot onze kleine T. er plots was. Borstvoeding lukte hier ook niet meteen maar dankzij het lief, steun van vriendinnen, mijn ouders en de hulp van een zelfstandige vroedvrouw kwam het allemaal goed. Vergeet ook zeker niet van af en toe een momentje voor jezelf in te lassen. Jullie doen dat daar uitstekend! Geniet nog van jullie kleine wonder!

    Like

  5. Oh, proficiat! Zo’n mooie naam, en zo’n schattig boeleke! Roze wolken heb ik nooit gezien, en hormonen worden zwaar onderschat… Gelukkig zijn er stipjes roze, hopelijk worden die elke dag een beetje groter.

    Like

  6. Het valt mij ook op dat als je durft zeggen dat het niet altijd gemakkelijk is en dat je die roze wolk nog niet bent tegen gekomen, dat andere mama’s instemmen. Maar voor mijn nu 2 maand oude dochter geboren was, zijn dat de verhalen die ik weinig hoorde.
    Ik herken je trouwens heel goed in je verhaal. En je hebt het waarschijnlijk al veel gehoord, maar het wordt beter. Ik durfde dat niet geloven, maar nu blijkt dat het echt zo is. Al blijven er natuurlijk moeilijke momenten, dagen en nachten.
    En dit wil ik je nog zeggen: als anderen zeggen dat je het goed doet: verstop je niet achter excuses (maar het moet, ik kan niet anders) en wees trots op het feit dat je kindje groeit en gelukkig is dankzij jou! 🙂

    Like

    • Inderdaad… Iedereen zegt ons ook dat het beter wordt, dus daar kijken we naar uit. Stapje per stapje, dag per dag…
      Het is soms moeilijk te geloven dat ik het goed doe, maar het enige wat nu écht moet is voeden en verzorgen. Zowel haar als mezelf, en dat laatste is niet altijd evident!

      Like

  7. Klinkt inderdaad niet makkelijk, maar ik ben blij dat er al roze stipjes op de wolk te zien zijn! Hier is het echt wel aftellen nu en ik ben benieuwd wat het zal geven (ze gokt toch op 39/40 weken en ik geef bijvoorbeeld geen borstvoeding).

    ps: dat kaartje is zoooo mooi!!!

    Like

    • De controle loslaten, dat is echt zo moeilijk… Ik hoop dat bij jullie alles heel goed verloopt, en fijn dat je keuzes maakt! Ik vraag me soms af of flesjes het makkelijker gemaakt hadden, maar daar ben ik nu niks mee. Met het kaartje zijn we heel blij, en we krijgen er superleuke reacties op. Toch iets dat helemaal in orde gekomen is, voor al de rest moeten we nog even geduld hebben…

      Like

  8. Zo mooi verwoord, dit. Ook op dit plekje nogmaals van harte proficiat. Laat jullie maar verder omringen met de beste zorgen en steun, het komt allemaal goed (en is het ook al 😉 ). Veel liefs.

    Like

  9. Dat rusten van jou heeft inderdaad goed gedaan. Ik heb na bedrust mijn oudste ter wereld gebracht op 40 weken en die woog maar 2,4kg.
    Wat die evolutie betreft : jullie gaan er nog zovéél meemaken ! Probeer ervan te genieten en zorg vooral heel goed voor jezelf, dat babytje kan ook even door anderen ‘gepamperd’ worden als het nodig is.
    Heel dikke proficiat!!

    Like

  10. Wat een popje! Wat fijn, al die lieve mensen om je heen. Van harte gefeliciteerd en veel geluk en gezondheid gewenst. Die roze wolk komt vast later nog wel een keer, bij al die eerste keren die je gaat meemaken.

    Like

  11. Dat is leuk gedaan met die kaartjes! Mooie meid trouwens.
    Blij om te lezen dat je hulp krijgt, zowel professioneel als van je familie en vrienden als ondersteuning. Beetje bij beetje komt alles goed!

    Like

  12. Zo een schatje!
    Ik hoop dat er steeds meer ritme zal komen en dat daar steeds meer genieten in past!
    Super dat ze al zoveel bij kwam! Goed bezig mama!

    Like

  13. Welkom op de wereld klein meisje!
    Je hebt een fijn nestje gekozen om geboren te worden, met een mama (en vast ook papa) die het allerallermeeste van je houden en met heel hun hart voor je zullen zorgen. geniet van het leven!

    Like

  14. En aan de mama: alle goeds gewenst voor jou en je nieuwe leven. Geniet ervan, alle begin is moeilijk – je moet jezelf heruitvinden en leren vertrouwen op je eigen moedergevoel. Maar geloof me, je eigen ervaring is goud waard. liefs!

    Like

  15. Gefeliciteerd met schattige Juliette!
    Een weekje geleden ben ik voor het eerst oma geworden van Marith! En met haar komst komen de herinneringen aan de moeilijke eerste maanden met mijn zoon terug.Maanden van moeilijk drinken en weinig slapen…roze wolk toen ook niet gezien…Maar daarna werd zoon een flinke,stevige baby en kwam alles goed! Voorlopig weinig problemen met Marith…de gewone babydingetjes…en oma die staat toch te trappelen om te helpen.Geniet nog van Juliette!

    Like

  16. Wat een schatje! Ik kan het me ook goed voorstellen hoor, dat het zwaar is. Hormonen zijn zonder baby al zwaar, dus met moet helemaal drama zijn. Geniet er vooral van!

    Like

  17. Proficiat Sofie! Wat je in je blog schrijft is heel herkenbaar. Mijn eerste zoontje werd op 37 weken geboren en had ook niet zo’n goede zuigreflex. Ik had verwacht dat ik vrij snel mijn oude leventje terug zou kunnen opnemen en vanalles kon doen als de baby sliep… maar slapen heeft die de eerste 2 maanden amper gedaan (en ik dus ook niet 🙂 ) Daarna wordt het langzaam maar zeker beter en maar mijn oude leventje heb ik nog altijd niet terug :p Flesjes maken dat je de zorg even kunt doorgeven en dat is misschien heel af en toe echt welkom maar eigenlijk ben ik blij dat ik borstvoeding ben blijven geven want ik wou het toch vooral allemaal zelf doen en je wint achteraf veel tijd en inspanning omdat ze minder ziek zijn.

    Like

    • Iedereen zegt dat het beter wordt, maar dat durven wij nog niet echt geloven nu… Ons oude leven krijgen we nooit terug, maar een béétje (nacht)rust hopelijk wel weer. Ik hoop ook de borstvoeding te kunnen blijven volhouden, ook al vraagt het fysiek veel en kan je het niet doorgeven aan iemand anders…

      Like

  18. Het lijkt me ook heel zwaar, een kindje. Zeker de eerste jaren. Ik heb er natuurlijk geen ervaring mee, maar ik baseer me op wat ik hoor en zie. Maar elke dag zal wat beter gaan. Ik wens jullie heel veel geluk en probeer er toch wat van te genieten 🙂

    Like

  19. Oooh wat een liefje! Knap dat je hebt doorgezet met de borstvoeding! Hier is het doorzettingsvermogen behoorlijk zoek en vraag ik me soms af of ik niet beter bij mijn eerste idee van flesvoeding was gebleven :(.

    Like

  20. Zo jammer dat jullie in het ziekenhuis wat aan jullie lot werden overgelaten. Niet dat het anders plots een walk in the park zou geweest zijn, maar toch, alle beetjes kunnen maar helpen he op zo’n moment. Gelukkig dat er thuis wel zo’n stevig netwerk is om hulp te bieden!

    Mooi om te zien hoe Juliette al geëvolueerd is; zo’n verschil toch al op “amper” een maand!
    En – ben ik vergeten schrijven op het kaartje dat onderweg is, besef ik nu – zalig dat jullie Kasper mee op haar geboortekaartje gezet hebben 🙂

    Veel succes nog alleszins! Je doet dat goed!
    (en euh, kindjes die op 22 juni geboren worden, dat worden naar ’t schijnt vrolijke kindjes; of dat is toch wat ze van mij zeiden 😉

    Like

  21. Oei, mijn reactie is verdwenen. Gelukkig voor een keertje er aan gedacht om op kopiëren te drukken, dus bij deze poging 2 🙂

    Zo jammer dat jullie in het ziekenhuis wat aan jullie lot werden overgelaten. Niet dat het anders plots een walk in the park zou geweest zijn, maar toch, alle beetjes kunnen maar helpen he op zo’n moment. Gelukkig dat er thuis wel zo’n stevig netwerk is om hulp te bieden!

    Mooi om te zien hoe Juliette al geëvolueerd is; zo’n verschil toch al op “amper” een maand!
    En – ben ik vergeten schrijven op het kaartje dat onderweg is, besef ik nu – zalig dat jullie Kasper mee op haar geboortekaartje gezet hebben 🙂

    Veel succes nog alleszins! Je doet dat goed!
    (en euh, kindjes die op 22 juni geboren worden, dat worden naar ’t schijnt vrolijke kindjes; of dat is toch wat ze van mij zeiden 😉

    Like

  22. Jups, inderdaad ook een 22 juni-kindje. Juliette haar verjaardag zal ik dus makkelijk onthouden 🙂

    Ik hoop ook dat je binnenkort weer meer kan schrijven/lezen, omdat dat hopelijk betekent dat het er ietsje rustiger aan toegaat bij jullie en je weer wat meer me-time kan hebben!

    Like

  23. Dag per dag, stap per stap. En ooit wordt het echt zoveel gemakkelijker. Dan neem je haar overal mee naartoe, klik je gewoon even een beha over en meer heeft ze niet nodig. Van een volle pamper is nog niemand gestorven ;). Loslaten, niet piekeren, gewoon ondergaan. En dan zullen er niet alleen roze stipjes, maar ook heel veel zonneschijn verschijnen! Het kan ongelooflijk mottig zijn dat slaapgebrek, maar in de buik hebben ze helemaal geen ritme en je kan niet verwachten dat ze onmiddellijk in het leven stappen dat onze maatschappij oplegt. Dag per dag, stap per stap. Je doet dat super! Niet twijfelen xxx

    Like

  24. Heel fijn je in alle eerlijkheid te lezen Fieke,

    mijn zoontje is op 35 weken geboren, en inderdaad, het was alles behalve een roze wolk. Ik krijg dan ook dikwijls de kriebels van kersverse ouders die het wél zo (ik bedoel op de eenzijdige manier) voorstellen. Maar ook ik heb (zonder hulp van vroedvrouw of de papa, gelukkig wél van familie) de borstvoeding uiteindelijk op gang en op punt gekregen én heb 26 maanden gegeven. Ondertussen is mijn zoon 4 jaar oud en alles is alweer zoveel veranderd. Hoe langer hoe meer ik geniet ;). Ik draag jullie een warm hart toe!

    Like

    • Bedankt voor je lieve reactie en het warme hart! Ik heb bewondering voor jouw doorzettingsvermogen, ik zou niet weten hoe ik het zonder mijn man zou moeten redden. Ondertussen strijden we dapper verder, met nog heel wat hobbels op de weg. Maar we komen er wel!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.