Fieke en de rust

Trouwe lezers zullen wellicht gemerkt hebben dat het hier (en op facebook en instagram) de laatste dagen wat stiller is.

Soms lopen dingen niet zoals je zou willen. Ik moet – op doktersbevel – verplichte rust nemen voor mezelf en de baby.
31 weken groeit ons kleintje nu in mijn buik, maar dat is natuurlijk nog veel te vroeg om nu al geboren te worden. We hopen het met de nodige rust nog heel wat weken te kunnen rekken. Fingers crossed!

6tag_210416-182304

De afgelopen dagen zijn een goeie oefening geweest in loslaten. Ik moet toegeven dat mentale rust me heel wat moeilijker valt dan fysieke rust.
Van de ene op de andere dag ben ik moeten stoppen met werken, en aanvaarden dat ik ook thuis niks meer mag doen behalve rusten is ook even wennen.
Maar het is nu even niet van willen of kunnen; het is van moeten. Prioriteiten worden even herschikt.

De komende weken / maanden zullen hier dus geen updates van #kookboekweek of nieuwe recepten meer verschijnen (want ja, rusten betekent ook: niet koken). En de moestuin, dat zal ook heel wat anders (lees: minder) zijn dan vorig jaar. Gelukkig zijn er wel mijn lieve mama en papa, die ervoor gezorgd hebben dat er toch courgette- en pompoenplantjes in de grond werden gestopt.

Maar niet getreurd: het zal hier niet volledig stil vallen! Er staan nog enkele recepten klaar, en ik heb ook nog een leuke resto-review en wat DIY’s om met jullie te delen! Hoera voor vooruit werken en altijd iets achter de hand hebben :-).
Leesupdates komen er ook nog aan, want daar zal ik nu tijd genoeg voor hebben. En lezen = rusten, toch?

Advertenties

53 gedachtes over “Fieke en de rust

  1. Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk dat is. Ik moest op 29 weken plots alles loslaten en volledige platte rust houden. Verschrikkelijk in het begin, maar je baby en jezelf zijn nu het belangrijkst! Fijn dat je al kan rekenen op je ouders en je zal zien, soms krijg je nog extra hulp uit onverwachte hoek! Ik heb toen wel tijd gemaakt om Zwerm van Peter Verhelst te lezen, een klepper die altijd te zwaar was om mee te nemen op de trein 🙂 Dus lezen is absoluut rusten!! Verzorg jezelf en je baby, ik duim mee voor je!

    Like

    • Gelukkig is het geen absolute bedrust, maar wel zo veel mogelijk relatieve rust (dus zitten en liggen). Niet alleen mijn ouders, maar ook mijn schoonouders zijn geweldig en doen wat ze kunnen. En er zijn ook heel wat vrienden die hulp aangeboden hebben. Nu nog leren mijn trots en koppigheid opzij zetten en die hulp ook aanvaarden :-). Bedankt voor je lieve woorden!

      Like

  2. Been there and done that, ook ongeveer zoveel weken. Een tip van de dokter toen : niet op je rug liggen maar steeds wisselen van zij. Mijn buik was toen nochtans een perfecte boekensteun …
    Succes !

    Like

    • Gelukkig hoor ik overal positieve verhalen; blijkbaar is het echt perfect mogelijk om met rust de zwangerschap ‘uit te dragen’. Hier hebben ze me vooral aangeraden om op mijn linkerzij te liggen (iets met doorbloeding en placenta). In de praktijk komt het vooral neer op regelmatig wisselen van houding eigenlijk. Mijn buik is, zoals de gyne vorige week zei, heel compact, dus een boek op laten steunen lukt nog niet. Ach ja :-). Bedankt voor je steun!

      Like

  3. Ik hoop dat je wel mentale rust vind! Niets zo belangrijk als een baby die zo lang mogelijk in de buik gezeten heeft. Dochter 1 kwam na 31 weken, dus bij dochter 2 lag ik op week 19 al plat. En uiteindelijk kwam ze pas op 39 weken. Geniet van de rust, geniet van de zorg van anderen, je verdient het (en je baby ook)

    Like

    • Eigenlijk ben ik er mentaal ook nog niet klaar voor om nu al mama te worden… Volgens de dokter is 32 weken een mijlpaal, omdat het dan qua ademhaling veel beter zou zijn voor de baby. We doen er alles aan om het zo lang mogelijk te rekken, elke dag is er eentje extra!

      Like

  4. Heb ik ook meegemaakt bij mijn eerste zwangerschap. Niet leuk, zeker niet in zo’n mooie lenteperiode … maar de beloning op het eind van de rit zal het waard zijn 😉

    Like

    • Even ‘niks doen’ lijkt leuk, maar ik zou nu al weer willen gaan werken… Maar dat kan nu even niet, dus ik moet me er (letterlijk) bij neerleggen :-).
      Gelukkig heb ik nog enkele boeken van de bib, en heb ik ook een ferm boekenpakket dat ik van Saar mag lenen!

      Liked by 1 persoon

  5. Veel succes met de rust! Niet makkelijk, weet ik uit eigen ervaring, maar boeken & dvd’s helpen wel 🙂 En hou voor ogen: het is voor een goed doel 😉 Ik duim alvast dat jullie kleintje nog een paar weekjes veilig in je buik blijft zitten.

    Like

  6. Lijkt me heel moeilijk om plots niks meer te mogen doen! Ik ben zelf 32 weken zwanger (uitgerekend 21 juli) en het zou zo vreemd zijn mocht die pruts er plots aankomen terwijl 21 juli zo ver weg lijkt nog.
    Probeer het beste te maken van de rust en weet dat het voor een goed doel is! Daarna is het waarschijnlijk gedaan met de rust :).

    Like

    • Dan schelen we één dagje, in theorie wordt ons kindje op 20 juli geboren maar de dokters hebben ons verzekerd dat het kindje zeker vroeger gaat komen. Ik hou me rustig en wacht af, elke dag is er ééntje extra!
      Geniet nog van je zwangerschap, ik hoop dat er bij jou geen verplichte rust bij komt kijken…

      Like

  7. Lezen valt inderdaad onder de categorie rust & ontspanning! Heel veel succes met het rusten, iedere week is er eentje extra voor het boeleke, ik duim dat hij/zij braaf blijft zitten tot in juli!

    Like

  8. Oh Sofie, jammer dit te lezen! Maar ik klikte net ook even op de link naar je instagram en zag daar gelukkig een foto dat je kleintje nog steeds zit waar hij/zij hoort te zitten, oef!
    Hoewel verplichte rust mij vreselijk lastig lijkt, hoop ik dat het toch nog zo lang mogelijk duurt! Of op zijn minst nog één week zodat jullie de prematuurfase voorbij zijn…

    Als ik met iets kan helpen – wat boeken opsturen, eens wat eten maken, wat dan ook – geef maar een gil he! (ben vanaf volgende week in België, dus het eten zal geen 700km moeten afleggen, no worries 😉

    Like

    • We hebben gelukkig al kostbare dagen en weken gewonnen met de verplichte rust, en zijn blij dat het dus z’n vruchten afwerpt!
      Het is niet zo leuk, vooral omdat ik me niet ziek voel en dus wel vanalles kán doen.
      Gelukkig krijgen we veel hulp van onze ouders, en van vrienden die ons af en toe wat eten komen brengen (verhongeren doen we niet hoor, mijn man doet zijn best om te koken, ook al doet hij dat hélemaal niet graag).

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.